|
Do góry
Odmiany
hodowlane ja³owców
Uzyskano je w wyniku selekcji mutantów wykazuj±cych po¿±dane
odchylenia cech. Nowe formy pozyskiwane s± tak¿e przez krzy¿owanie
ró¿nych gatunków - zwane s± one mieszañcami. Krzy¿owanych bywa wiele
gatunków, w wyniku czego powstaj± bardzo zró¿nicowane formy. W
nazewnictwie stosuje siê dla okre¶lenia krzy¿ówek symbole "x" lub
"media" .
Wyhodowano wiele odmian ja³owców o kszta³tach kolumn,
sto¿ków, kopu³, waz,
dywanów oraz barwach od z³ocistej
przez ró¿ne odcienie zieleni do niebieskich i stalowych.
Latem ogród dodatkowo upiêkszaj± kwiaty, jednak zim±
przeró¿ne formy ja³owców nadaj± ogrodowi
tajemniczy urok.
Przyk³adowe odmiany:
W polskich warunkach klimatycznych mo¿na
uprawiaæ
wiêkszo¶æ hodowlanych odmian Juniperus:
chinensis, communis, conferta,
davurica,
horizontalis,
procumbens,
rigida, sabina,
scopulorum,
squamata,
virginiana.
Opisy
odmian hodowlanych przedstawiono na oddzielnych stronach - kieruj± do
nich w/w
nazwy. Strony te zawieraj± zarys
wiedzy na temat odmian
sadzonych w
ogrodach kieruj±c dodatkowo uwagê czytelników na informacje dostêpne w
Internecie (
podano szereg adresów innych stron zwi±zanych z tematem
).
Ciekawe inne strony dotycz±ce hodowlanych odmian ja³owców:
Do góry
Uprawa ja³owców
Stanowisko
Najlepszy rozwój ja³owców uzyskuje siê na otwartych, s³onecznych, dobrze
drenowanych miejscach z przepuszczalnymi glebami próchniczo -
piaszczystymi z niewielkim dodatkiem glin. S± one tolerancyjne pod wzglêdem pH gleby oraz
okresowych suszy. Niektóre gatunki, jak np. J. sargentii i
J. conferta
wykazuj± tolerancjê na zasolenie gleby. Zbytnie zacienienie stanowiska
powoduje os³abienie rozwoju ja³owców, rozrzedzenie ga³êzi, szybkie
zamieranie wnêtrza krzewów oraz zwiêkszenie podatno¶ci na choroby.
Niekorzystne jest te¿ zbyt wilgotne stanowisko.
Sadzenie
Sadz±c ja³owiec b±d¼ pewny ile miejsca potrzeba do jego rozwoju. Woln±
powierzchniê mo¿na tymczasem obsadziæ bylinami lub ro¶linami jednorocznymi.
Zbyt ma³e miejsce do rozwoju ja³owca bêdzie zmuszaæ do ciêcia jego przyrostów lub usuwania
s±siednich ro¶lin. W przeciwnym razie ga³êzie bêd± nak³adaæ siê gêsto
na siebie tworz±c dobre ¶rodowisko dla rozwoju chorób. Wtedy nale¿y
odpowiednio przycinaæ wewnêtrzne ga³êzie, które i tak bêd± traciæ
ulistnienie, lub kszta³towaæ krzew w taki sposób, aby wszystkie ga³êzie mia³y
wystarczaj±c± ilo¶æ ¶wiat³a.
Rozplanowawszy miejsca sadzenia przystêpujemy do przygotowania do³ków. Je¶li
mamy teren i glebê dobrze dostosowane do uprawy ja³owców to wystarczy skopaæ
glebê w przestrzeni 0,5x0,5x0,5 m zostawiaj±c w ¶rodku do³ek wielko¶ci
trochê wiêkszej od bry³y korzeniowej sadzonego ja³owca, rozlu¼niæ
delikatnie bry³ê korzeniow± , wsadziæ do do³ka (zachowaæ poziom
posadzenia), wype³niæ ziemi± pozosta³± przestrzeñ i ugnie¶æ ziemiê, a
nastêpnie mocno podlaæ. Przez kilka miesiêcy po posadzeniu nie dopuszczaæ do
przesuszenia gleby.
Natomiast je¶li ziemia jest zbyt uboga w próchnicê lub piasek to wielko¶æ
do³ka dostosowujemy do przysz³ych wymagañ ja³owca. Zwykle zapewniamy mu
dobry rozwój w nastêpnych 5 latach. Wybran± ziemiê na g³êboko¶ci 0,6 m
wzbogacamy brakuj±cymi sk³adnikami i wsypujemy do do³ka. Nastêpnie postêpujemy
jak wy¿ej.
¦ció³kowanie.
Ja³owce wygl±daj± efektownie w terenie bez chwastów, które te¿
przeszkadzaj± w ich rozwoju. Bardzo dobrym sposobem na zmniejszenie rozwoju
chwastów jest ¶ció³kowanie gleby wokó³ wybranych ro¶lin. Warstwa ¶ció³ki
ogranicza tak¿e parowanie wody z gleby i jest sk³adnikiem kompozycji ogrodu.
Dobrym materia³em na ¶ció³kê jest kora lub trociny sosnowe, a tak¿e szyszki i
ig³y sosnowe - przypadkowe zmieszanie ich z gleb± przyczynia siê do jej
wzbogacania. ¦ció³kê rozk³adamy warstw± grubo¶ci oko³o 5 cm wokó³ ro¶lin po
usuniêciu chwastów i mocnym podlaniu, najlepiej jesieni± .
Podlewanie i nawo¿enie
W pierwszym roku po posadzeniu podlewanie ja³owców jest mocno zalecane, pó¼niej
za¶ podlewamy tylko w okresach d³ugiej suszy, z latami coraz rzadziej, nie
zapominaj±c o ¶ció³kowaniu. Gdy podlewamy to robimy to solidnie, tak aby
zwil¿yæ g³êbsze warstwy gleby.
Dwa podlewania w roku (wczesn± wiosn± i w ¶rodku lata) ³±czymy z nawo¿eniem
ro¶lin. Przed nawodnieniem rozsypujemy wokó³ ja³owca (unikaj±c miejsca w
pobli¿u pnia) nawóz uniwersalny o stosunku NPK 10-10-10 w ilo¶ci wskazanej na
opakowaniu, po czym mocno podlewamy strumieniem wody, tak aby nawóz wg³êbi³
siê w ¶ció³kê i rozpu¶ci³. Wyro¶niête ja³owce nawozimy wiêksz± ilo¶ci±
azotu stosuj±c nawozy 12-4-8. Na glebach lekkich, gdzie potas ulega szybszemu
wymywaniu mo¿emy uzupe³niæ go jesieni± stosuj±c nawozy bezazotowe lub siarczan
potasowy.
Przycinanie i kszta³towanie
1. Ja³owce wymagaj± s³onecznego ¶wiat³a do rozwoju i ga³êzie bêd±ce w
cieniu trac± stopniowo li¶cie. Wynikiem jest powstawanie zielonej otoczki na zewn±trz
krzewu i bezlistnego wnêtrza. Uschniête ga³±zki z wnêtrza
krzewu nale¿y wycinaæ aby dostarczyæ innym ga³êziom wiêcej ¶wiat³a.
Usprawnia siê w ten sposób tak¿e cyrkulacjê powietrza i ogranicza rozwój
chorób.
2. Nierówne o¶wietlenie ja³owca mo¿e powodowaæ powstawanie dziury
w otoczce - zaro¶niêcie jej mo¿e byæ powolne i o ile mo¿no¶ci nale¿y
dbaæ o zachowanie równomiernego rozwoju ro¶liny.
3. Ja³owce rozwijaj± pêdy z m³odych ga³êzi i regularne
przycinanie jest podstaw± eleganckiego wygl±du ro¶liny. Ga³êzie zbyt wystaj±ce
lub zbyt zagêszczaj±ce wskazane jest ci±æ na wiosnê wewn±trz krzewu, tak
aby m³ode przyrosty z s±siednich ga³±zek zakrywa³y lukê. Ciêcie uzupe³niaj±ce
m³odych pêdów nale¿y wykonywaæ pod koniec lipca. Takie ciêcie zagêszcza
strukturê otoczki krzewu.
4. Kszta³towanie ja³owców wymaga znajomo¶ci ich tendencji rozwojowych.
Wcze¶niejsze zapobieganie nieodpowiedniemu rozrostowi przez przycinanie m³odych pêdów
pozwala na unikanie przysz³ego ciêcia grubszych ga³êzi. Ja³owce roz³o¿yste
wskazane jest przycinaæ na koñcach ga³êzi co 2 lata dla lepszego zagêszczenia.
Uprawa odmian ja³owca chiñskiego
W¶ród wielu odmian i krzy¿ówek Juniperus chinensis najpopularniejsze
s± jego mieszañce z Juniperus sabina zwane Juniperus Pfitzeriana
( na zdjêciu z frontu, dalej Juniperus squamata oraz sabina).
Wskazane warunku uprawy odmian ja³owca chiñskiego:
- preferuj± wilgotne, przepuszczalne gleby, zawieraj±ce wapñ, jednak
do¶æ dobrze adoptuj± siê do gorszych gleb, tak¿e kwa¶nych;
- stanowisko s³oneczne; mniejsze nas³onecznienie powoduje wolniejszy
wzrost i s³absze zagêszczenie ga³êzi - je¶li wystêpuje czê¶ciowe
zacienienie to wskazane jest sadzenie:
- Jun. chinensis
‘Aurea’, Jun. chinensis
‘Expansa
Aureospicata’, Jun. chin.
‘Expansa Variegata’, Jun.
chin.
‘Kaizuka Variegata’;
- dobrze ukorzenione nie wymagaj± specjalnej troski poza ¶ció³kowaniem;
s± odporne na okresowe
susze, ale w
przypadku piaszczystej gleby w okresach suszy wskazane jest podlewaæ ziemiê
wokó³ ro¶liny;
- m³ode ro¶liny s± ma³o wra¿liwe na przesadzenie.
-
Rozmna¿anie: w sierpniu-wrze¶niu sadzonki pêdów m³odych ro¶lin d³ugo¶ci do
15 cm odrywaæ z fragmentem korowiny (zachowaæ piêtkê); zanurzyæ
koniec sadzonki w ukorzeniaczu i sadziæ do wilgotnej mieszaniny torfu z
piaskiem, nakryæ przezroczyst± pokryw± lub foli±; podlewaæ, a w
kwietniu nastêpnego roku przesadzaæ do doniczek z lekkim pod³o¿em i
ustawiæ w czê¶ciowo zacienionym, ale jasnym miejscu. Podlewaæ.
http://www.djroger.com/culture.htm
|